Po opóźnionym oczekiwaniu rozwód został oficjalnie sfinalizowany. Nie mieli dzieci ani oddzielnego. Mieszkanie stworzone przy Oldze, tak jak było szkodliwe w dokumentach.
Andriej wyprowadził się do rodziców — Władimira Pietrowicza i Ludmiły Siergiejewny — do ich ciasnej kawalerki na obrzeżach miasta. Namówiłem ich, przez zameldowali tam Igorę, mimo ich niezadowolenia. W jednopokojowym o powierzchni trzydziestu sześciu metrów, teraz mieszkali trzej mężczyźni.
Aby pomóc bratu finansowo i rodzinnie, Andriej drugiej pracy — wieczorami dorabiał jako korepetytor. Prawie nie odpoczywał, wstawał o szóstej rano, kładł się po północnej. Igor też był dostępny — był menedżerem w firmie bocznej. Zarobki były skromne, około czterdziestu tysięcy, ale podstawowe coś.
Olga została sama w krajobrazie. Ból po utracie ośmiomiesięcznego członka był. Płakała nocami, przeglądała stare zdjęcia, analizowała każdy szczegół. Ale nie żałowała swojej decyzji. Granica, której broń była ważniejsza.
Olga pozostała do rutyny — praca, dom, rzadkie spotkania z przyjaciółmi. Mieszkanie już nie nadaje się do zamieszkania. Cisza przytłaczała. Jednak stopniowo przywykła do samotności. zaczynam chodzić wieczorami na basen. Życie toczyło się dalej.
Z każdym kolejnym dniem Olga jest coraz bardziej zrozumiała, że podstawą kosztu jest samoistne. Wybrała własną tożsamość i prawo do decydowania o tym, co sama wypracowała. Nie, przez poczucie winy.
Czasem Olga zmagała się z Andrieju. Pytała znajomych, jak sobie radzi. Dowiedziała się, że wygląda na zmęczonego, ciągle pracuje, żyje bardzo skromnie. Igor nadal nie wyszedł z długów, pożyczka finansowa od brata. Rodzice narzekają, że synowie przeszkadzają im żyć.
Olga nieczuła czuła. Tylko lekką melancholię. Mogli być razem, gdyby istniał inny wybór. Gdyby stanął po jej stronie w poprzedniej chwili.
Ale życia nie da się przeżyć na „gdyby”. Olga zaczęła budować je na nowo — już bez człowieka, który nie może być następny, kiedy najbardziej tego strasznea.
